Marcin Kazimierz Borowski herbu Lis (ur. 1640, zm. w październiku 1709) – podkoniuszy koronny, starosta grudziądzki i rogoziński, od 1691 kasztelan gdański, właściciel dóbr gubińskich i Białochowa k. Grudziądza.

Życiorys Urodził się w rodzinie Szymona Borowskiego. W młodości przebywał na dworze Jana Kazimierza. W 1673 dowodził regimentem dragonów w wyprawie chocimskiej.

W 1667 dostał dobra rogozińskie w ziemi chełmińskiej, a po śmierci królowej Marii Ludwiki, przyległe starostwo grudziądzkie. Poseł sejmiku generalnego pruskiego na sejm abdykacyjny 1668 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 337..

W oczach sąsiadów z zagranicy uchodził za sojusznika króla Jana III Sobieskiego w jego zmaganiach politycznych z elektorem Fryderykiem Wilhelmem. Był delegatem z województwa chełmińskiego na elekcję królów Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego. 11 lutego 1668 mianowany podkoniuszym koronnym. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 rokuPisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1004..