Po 1700, podczas wielkiej wojny północnej, gdy Gdańsk był niejednokrotnie zagrożony przez obce wojska, w celu wzmocnienia miasta, zatrudnił fortyfikatora Jana Charpentiera.
W 1702 otrzymał zgodę królewską, na ustąpienie starostwa grudziądzkiego Działyńskim.
Zaznaczył się też dobroczynnością na cele kościelne, zwłaszcza na kolegium jezuitów grudziądzkich i przebudowę kościoła o. Dominikanów w Chełmie.
Żona Anna Andrault de Langieron zawarła z mężem w 1690 umowę wzajemnego dożywocia; w testamencie zatwierdzonym w 1693. Mieszkał z rodziną w Giżycku (Lecku).
Zobacz też Regiment dragonii koronnej Marcina Borowskiego
Przypisy
Bibliografia Paweł Czaplewski, Senatorowie 30, 93 n., 171; Paweł Czaplewski; Marcin Kazimierz Borowski [w:] Polskim Słowniku Biograficznym, Oprac.: Beyzym Jan, Brownsford Marja, Tom II, Kraków 1936, s. 345 – 351; Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839–1845, t. II s. 250;