Ulica Floriańska – ulica w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie. Historia Ulica Floriańska, do 1916 Konstantynowska, została wytyczona w roku 1863 jako jedna z czterech ulic odchodzących promieniście od powstałego wtedy pl. Weteranów 1863 r. Pozostałymi były jej przedłużenie – aleja Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”, będąca dziś alejką w parku Praskim, i kolejna parkowa aleja – ul. Łukasińskiego, której przeciwległy koniec dał początek ul. Jasińskiego.
Rozwój tych terenów związany był z wybudowaniem w latach 1859–1864 mostu Aleksandryjskiego (Kierbedzia). Pierwszym budynkiem usytuowanym przy pl. Weteranów 1863 r. był jednak kościół św. św. Michała Archanioła i Floriana wybudowany według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego. Sam plac nazywano wtedy placem Floriańskim, zaś przy samej Floriańskiej pod nr 2 wybudowano u zbiegu z ul. Jagiellońską Zakład dla Wdów po Poległych Żołnierzach i Oficerach. Inicjatorem jego budowy był rosyjski Czerwony Krzyż. Po odzyskaniu niepodległości w budynku mieściło się Schronisko dla Weteranów Powstania 1863, a obecnie kuria warszawsko-praska.
Nazwę ulicy z Konstantynowskiej na Floriańską zmieniono w październiku 1916. Nazwa nawiązywała do wezwania kościoła. Do 1916 nosiła ją późniejsza ul. Jakuba Jasińskiego.