Samoloty LOT-u wyposażono w latach 1934/35 w nowe silniki Pratt & Whitney Wasp Junior TB o mocy 420 KM (309 kW) z dwułopatowymi śmigłami metalowymi o skoku nastawnym na ziemi, pozwalające uzyskać nieco lepsze osiągi. W 1939 roku LOT posiadał wciąż 4 samoloty, z których jeden uległ zniszczeniu po wybuchu wojny w warsztatach na Okęciu, a pozostałe były ewakuowane do Rumunii.
Samoloty F.VIIb/3m były budowane ponadto na licencji w Wielkiej Brytanii (w wytwórni Avro 14 sztuk, jako Avro 618 Ten), Czechosłowacji (w wytwórni Avia 18 sztuk), Belgii (w wytwórni SABCA 29 sztuk), Włoszech (3 sztuki) i Hiszpanii (3 sztuki). Największym użytkownikiem były belgijskie linie Sabena, posiadające 28 samolotów. W Hiszpanii używano 7 sztuk, które po wybuchu wojny domowej służyły jako bombowce.
Również w Czechosłowacji opracowano wersję bombową F.VIIb/3m, lecz zbudowano prawdopodobnie tylko jeden samolot.
W służbie Korpusu Powietrznego Armii Stanów Zjednoczonych F.VII znany był jako Atlantic-Fokker C-2.
Łącznie wybudowano we wszystkich krajach 154 samoloty Fokker F.VIIB/3m.