Maria Eleonora Hohenzollern (ur. 11 listopada 1599 w Królewcu, zm. 28 marca 1655 w Sztokholmie) – księżniczka brandenburska, królowa Szwecji.
Życiorys Rodzina Była trzecim dzieckiem (drugą córką) Jana Zygmunta Hohenzollerna, elektora brandenburskiego i jego żony – Anny Hohenzollern, księżniczki pruskiej. 25 listopada 1620 w Sztokholmie poślubiła króla Szwecji Gustawa II Adolfa. Para miała jedną córkę: Krystynę (1626-1689) – królową Szwecji.
Plany matrymonialne Pierwsze wzmianki o małżeństwie Marii Eleonory z królem Szwecji, Gustawem Adolfem pojawiły się już w 1615 r.Peter H. Wilson, Wojna trzydziestoletnia 1618-1648. Tragedia Europy, Oświęcim 2017, s. 194. Ze względu na jego romans z Ebbą Brahe poseł szwedzki do Brandenburgii Hieronim von Birckholtz został wysłany dopiero w sierpniu 1616 r. Jan Zygmunt Hohenzollern życzliwie przyjął te plany matrymonialne, jednak musiał z nimi poczekać. Nie chciał prowokować króla Rzeczypospolitej Zygmunta III Wazę. Prywatnie natomiast pozwalał sobie wznosić toast za swoją córkę, „przyszłą królową Szwecji”Zbigniew Anusik, Gustaw II Adolf, Wrocław 1996, s. 60.. Ponadto podjęcie decyzji w kwestii zamążpójścia Marii przedłużała jej matka – Anna Hohenzollern, która miała „polskie serce”.