W przypadku write liczba 0 jest jednak równie poprawna jak pozostałe i można próbować dalej.
readv i writev Ze względu na każdorazową zmianę kontekstu pracy procesora, wywołanie systemowe jest bardzo kosztowne - jeśli, co często ma miejsce, zapisywane dane składają się z dużej części stałej i małej zmiennej (np. zmienne nagłówki HTTP i plik zawarty w cache'u serwera), możliwe są dwie nieoptymalne strategie: wywołać write kilkakrotnie (przynajmniej dwa razy) przepiąć dane tak, żeby były ciągłe w pamięci, po czym wywołać write tylko jeden raz
Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żeby kernel sam zajął się tą operacją – służą temu zdefiniowane w sys/uio.h wywołania: int readv(int filedes, const struct iovec *vector, size_t count); int writev(int filedes, const struct iovec *vector, size_t count);
Pierwszy argument to tradycyjnie otwarty deskryptor pliku, drugi to wskaźnik na tablicę wektorów, trzeci zaś to ilość elementów tej tablicy.