Știrbei, dotąd prezentujący umiarkowane stanowisko (nie prowadził represji wobec uczestników wydarzeń 1848, podejmował również różne działania w celu modernizacji kraju), podjął bliską współpracę z okupantem, przeciwnym zjednoczeniu księstw, co zraziło do niego opinię publiczną. W 1856, po zakończeniu wojny, upłynęła jego siedmioletnia kadencja i musiał ustąpić z tronu; wyjechał wówczas do Paryża.
Na arenie politycznej zaistniał jeszcze m.in. w 1859, gdy był jednym z konserwatywnych kandydatów do tronu wołoskiego; poniósł jednak porażkę w wyborach. Zmarł we Francji.
Literatura: J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
Kategoria:Władcy Wołoszczyzny Kategoria:Zmarli w 1869