thumb|240 px|Spalenie na stosie Hieronima z Pragi thumb|240 px|Tablica pamiątkowa w Pradze Hieronim z Pragi (ur. ok. 1378 w Pradze, zm. 30 maja 1416 w Konstancji) – czeski teolog, zwolennik husytyzmu i wiklefizmu, bohater wiary Kościołów protestanckich.

Biografia Pochodził z rodziny szlacheckiej. Studiował w Heidelbergu, Kolonii, Paryżu i Oksfordzie. Odbył podróż do Ziemi Świętej, po powrocie został profesorem na praskim uniwersytecie.

Zaangażował się w rodzący się ruch narodowy dążący do ograniczenia wpływów obcokrajowców, zwłaszcza Niemców, w Pradze, a jednocześnie rozpoczął głoszenie nauki Johna Wiklefa, którego poznał w Oksfordzie w Anglii i przywiózł jego pisma do Czech. W wielu miastach europejskich wytaczano mu procesy o herezję.

W 1410 przebywał krótko w Polsce. Wykładał później w Peszcie i Wiedniu, gdzie miał opinię heretyka. Podczas kolejnego pobytu w Polsce dowiedział się o odbywającym się procesie Jana Husa w Konstancji, dokąd przybył w tajemnicy 4 kwietnia 1415. Próbował uzyskać gwarancję bezpieczeństwa od uczestników soboru, ale został ujęty i poddany przesłuchaniom i torturom. Po tym odwołał na piśmie głoszone poglądy niewystarczająco, zaś później w pełni, a przede wszystkim odżegnał się od wiklefizmu i husytyzmu, uznając za jedynie prawdziwą naukę katolicyzm.