Bitwa pod Liaoyang (Laojan lub Liao-jang-czou) – bitwa stoczona w dniach 25 sierpnia–3 września 1904 w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej.

Plany dowództwa japońskiego Naczelny dowódca, marszałek Iwao Ōyama, przewidywał zdecydowane natarcie z obejściem skrzydeł wojsk rosyjskich. Siły japońskie liczyły ok. 130 000 bagnetów i szabel w tym ok. 110 000 – 115 000 bagnetów, 508 dział, były zbyt małe do realizacji tego zamiaru.

Plany dowództwa rosyjskiego Naczelny dowódca rosyjskiej Armii Mandżurskiej gen. Aleksiej Kuropatkin zamierzał w rejonie Liaoyang stoczyć decydująca bitwę i zatrzymac natarcie przeciwnika. W tym celu przygotowano trzy rubieże obrony. Do 23 sierpnia wojska rosyjskie w sile ok. 152 000 żołnierzy w tym 128 000 bagnetów i 606 dział zajmowała pierwszą rubież obronną w odległości 30 km na południowy wschód od Liaoyang. Plan dowództwa rosyjskiego był pasywnie wyczekującym i oddawał inicjatywę bojową przeciwnikowi.