Ulica Garbarska – jedna z ulic warszawskiego Powiśla, pierzeja rynku Mariensztackiego.
Nazwa, nadana oficjalnie w 1770, nawiązywała do mieszkających tutaj garbarzy.
Historia Ulica Garbarska powstała po roku 1740, w roku 1762 znalazła się w obrębie nowo powstałej jurydyki Mariensztadt. Przebiegała wtedy od ul. Krzywopobocznej, później, po jej skróceniu - od ul. Grodzkiej. Przed rokiem 1770 przy Garbarskiej wznosiło się 12 dworów drewnianych, oraz ratusz jurydyki Mariensztadt; początkowo drewniany, po roku 1784 - murowany. Do końca XVIII wieku powstały tu parterowe domy murowane; w roku 1829 drewnianych obiektów było tu już tylko cztery. W jednym z nich w roku 1822 urodził się poeta Teofil Lenartowicz.
Po roku 1843 w pobliżu wzniesiono Wiadukt Pancera; zamknął on optycznie ulicę Garbarską.
Niemal równocześnie, od roku 1847 porządkowano rynek Mariensztacki; w połowie wieku XIX przy zachodniej pierzei wznosił się tylko ratusz, istniejący do roku 1862.
Po tym czasie przez dłuższy czas nie było tu nowych inwestycji: dwa nowe domy powstały dopiero w latach 1891-92. W latach 1910–15 u zbiegu z ulicą Nowy Zjazd wybudowano olbrzymią kamienicę Taubenhausa, jedną z najwyższych w mieście.