Out of Season to wciąż jeden z najlepszych albumów ubiegłego roku, tego roku lub jakiegokolwiek innego roku...” – stwierdził autor.
Zdaniem Davida Merryweathera z Drowned in Sound głos Gibbons jest na płycie „wszystkim”, a ona sama „mogłaby zaśpiewać słowa z artykułu w The Wire i nadal brzmiałoby to pięknie”. Paul Webb dopasował swoją instrumentację do śpiewanych przez nią piosenek, „mrocznych i czułych medytacji o stracie, samotności i uniesieniu, wkradających się w najgłębsze zakamarki, by drżeć w nocy i czekać na wschód słońca”. Album jest według niego „rozdzierający, a jednocześnie pokrzepiający serce, i nie ma nic lepszego w te mroźne dni niż pozwolić jego przejmującemu pięknu owinąć swoje czułe ramiona wokół duszy”.
W opinii Steve’a Hochmana z Los Angeles Times piosenki albumu, „pomysłowo czerpiące z folku, jazzu, sentymentalnych ballad i klasycznych popowych wzorców pozwalają Gibbons pokazać jeszcze większy [niż w Portishead] zakres umiejętności i emocji.