Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej jako dowódca 1 Brygady USS, był jednym z twórców planu ofensywy czortkowskiej.

Przeszedł z oddziałem do Czerwonej Ukraińskiej Armii Halickiej, w czasie powrotu w kwietniu 1920 oddziałów UHA w szeregi armii URL został aresztowany przez Czeka i osadzony w obozie w Kożuchowie pod Moskwą. Po zwolnieniu pracownik Komisariatu Oświaty USRR w Charkowie. Wstąpił do RKP(b) i od 1922 pracował w Zagranicznym Biurze Pomocy Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej – od 1923 Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Prowadził nielegalną działalność komunistyczną w Austrii, Niemczech i Polsce. W 1926 został członkiem władz infiltrowanej przez KPZU partii Sel-Rob. W 1932 wyjechał do ZSRR, pracował w kolegium redakcyjnym gazety Nasza prawda, organu KC KPZU w Charkowie.

W 1933 aresztowany przez OGPU w tzw. sprawie UWO (mistyfikacja OGPU). 23 września 1933 skazany przez „trójkę specjalną” przy Kolegium GPU USRR na dziesięć lat łagru, które odbywał na Wyspach Sołowieckich w tzw. Sołowieckim Obozie Specjalnego Przeznaczenia (SŁON) (ros. Соловецкий лагерь особого назначения). W czasie wielkiego terroru skazany na śmierć przez specjalną „trójkę” NKWD 25 listopada 1937, rozstrzelany 8 grudnia 1937 w Leningradzie.

Przypisy