Dorosłe osobniki żywią się głównie szkodnikami z rodziny stonkowatych.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie wykazany został z Albanii, Austrii, Balearów, Białorusi, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Cypru, Czech, Danii, Dodekanezu, Estonii, europejskiej Turcji, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Korsyki, Litwy, Luksemburgu, Liechtensteinu, Łotwy, Macedonii Północnej, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, Polski, Portugalii, Rosji, w tym obwodu królewieckiego, Słowacji, Sycylii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch. Z Azji podawany z Armenii, Gruzji, Turcji, Izraela, Syrii, Iraku, Syberii Zachodniej, Kazachstanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Iranu (w tym ostanu Ardabil), Afganistanu, Pakistanu i chińskiego Sinciangu. Ponadto z terenu Afryki Północnej znany z Maroka, Algierii i Tunezji.
W Polsce notowany głównie z zachodu i południowego wschodu kraju, w tym na Wyżynie Małopolskiej na stanowisku Pasturka w 1992 roku.
Systematyka Wyróżnia się 3 podgatunki tej oleśnicy:
Lebia cyanocephala coeruleocephala Chaudoir, 1871 Lebia cyanocephala cyanocephala Linnaeus, 1758 Lebia cyanocephala numidica Lucas, 1846
Przypisy