W latach 1997–2000 prowadził wykłady dla studentów nauk politycznych i stosunków międzynarodowych Uniwersytetu Wileńskiego.
W 1999 rozpoczął pracę jako doradca dyrektora generalnego departamentu bezpieczeństwa państwowego, później doradzał premierom w sprawach strategicznych. W 2000 został dziekanem wydziału administracji Litewskiego Uniwersytetu Prawniczego, a w 2005 kierownikiem katedry administracji publicznej na tym uniwersytecie. Objął na tej uczelni stanowisko profesora. Wraz z profesorem Vladislavasem Domarkasem zajął się redagowaniem czasopisma naukowego „Viešoji politika ir administravimas”.
Działalność polityczna W wyborach samorządowych w 2002 uzyskał mandat radnego miasta Wilna. Po utworzeniu centroprawicowej koalicji w maju 2003 wybrano go na wiceburmistrza stolicy – urząd pełnił do 2005, odchodząc po odmowie złożenia urzędu burmistrza przez Artūrasa Zuokasa w związku z ujawnieniem afery korupcyjnej z jego udziałem. W 2006 wygrał dwie sprawy sądowe przeciwko Artūrasowi Zuokasowi. Rok później ponownie dostał się do rady miejskiej, gdzie od 2003 do 2008 kierował frakcją konserwatystów.