W ZSRR, jedynie nieprzecięty granicą Szandrowiec zachował status sielsowietu (rady wiejskiej). Pozostałe, przecięte granicą, gromady włączono jako chutory do następujących sielsowietów: Boberka (Dydiowa i Łokieć), Szandrowiec (Dźwiniacz Górny), Jabłonka Wyżna (Tarnawa Niżna i Tarnawa Wyżna) i Jabłonka Niżna (Sokoliki) w rejonie turczańskim. Przecięte granicą części Beniowej i Sianek (których główne wsie znalazły się w Polsce) nie są wymienione nawet jako chutory w spisie miejscowości rejonu boryńskiego, co sugeruje, że zostały doszczętnie zlikwidowane. Z uwagi na położenie geograficzne i lokalny układ ciągów komunikacyjnych części te powinny wejść w skład sielsowietów Werchnie i/lub JaworówNBUV.
W Polsce, powojenna gmina Tarnawa Niżna stała się jednostką o ekstremalnie peryferyjnym położeniu na samym południu kraju, po zmianie jego granic. Była też gminą wyludnioną, w dużej mierze spaloną i rozgrabioną przez nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA. Gmina została przyłączona do powiatu leskiegoPodział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej: Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego. Warszawa: Biblioteka Samorządowca Nr 77, 1948, s. 164, który 18 grudnia 1945 wszedł w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego.