Antoni Feliks Kraszewski (ur. 30 maja 1797 w majątku Tarkowo, powiat Inowrocław, zm. 23 stycznia 1870 w Dreźnie), polski polityk ziemiański, deputowany na Sejm prowincjonalny Wielkiego Księstwa Poznańskiego i do parlamentu pruskiego.
Był synem właściciela ziemskiego i prezesa Trybunału w Bydgoszczy Jana oraz Anny z Poleskich. Rozpoczął studia na wydziale filozofii i prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1816), następnie przeniósł się na studia prawno-administracyjne do Berlina, potem do Halle i Getyngi, gdzie obronił doktorat. W Berlinie był w 1818 jednym z założycieli i przywódców Stowarzyszenia Polskiego, następnie – po konflikcie w kierownictwie organizacji – wystąpił ze stowarzyszenia i powołał Związek Polski (1819), reprezentujący bardziej liberalne poglądy. Po rychłym wyjeździe Kraszewskiego z Berlina organizacje ponownie połączyły się pod nazwą Związek Polski „Polonia”.