Wobec faktu, że sygnał zapytania wysyłane przez każdy nadajnik DME są identyczne – dwa impulsy o ściśle określonym czasie trwania (ti) i w stałej odległości od siebie, musi istnieć system, który pozwoli odbiornikowi DME w samolocie rozpoznać odpowiedź stacji naziemnej skierowaną właśnie do niego, a nie dla będących w pobliżu innych samolotów. Realizowane jest to przez zróżnicowanie częstości (odległości czasowej) wysyłania zapytania dla każdego nadajnika DME. Zainstalowany na pokładzie nadajnik wysyła zapytanie pseudolosowo, tzn. ma własną, unikalną względem innych nadajników, charakterystykę częstości wysyłania zapytania. Odbiornik samolotu analizuje korelację czasu odpowiedzi na kilka kolejnych zapytań i na tej podstawie określa odległość.
Częstotliwości sygnału zapytania od samolotów obejmuje pasmo 1025 – 1150 MHz, a radiolatarnie DME wysyłają sygnał odpowiedzi w paśmie 962 – 1213 MHz. Różnica między częstotliwością sygnału zapytania i odpowiedzi wynosi zawsze 63 MHz.
Przeważnie jedna stacja naziemna jest w stanie obsłużyć do 100 statków powietrznych równolegle.
Podobnym systemem nawigacyjnym, lecz o przeznaczeniu wojskowym jest system TACAN (Tactical Air Navigation – taktyczny system nawigacji lotniczej).