Getto w Zdzięciole – żydowska dzielnica istniejąca w Zdzięciole w latach 1941–42.
Historia W 1926 roku na terenie miasteczka mieszkało 3,5 tys. Żydów, którzy stanowili 75% ludności. W momencie opanowania Zdzięcioła przez wojska niemieckie 30 czerwca 1941 roku Żydzi na skutek ucieczki z centralnych terenów Polski liczyli już ponad 4,5 tys. mieszkańców. 14 lipca 1941 roku niemiecka komendantura nakazała noszenie gwiazdy Dawida na ubraniach. 23 lipca 1941 roku Niemcy zgromadzili około 120 przedstawicieli lokalnej inteligencji na rynku – wśród aresztowanych znaleźli się m.in. Alter Dworecki oraz zdzięciolski rabin, których jednak lokalnej społeczności udało się wykupić z rąk Niemców. Reszta zgromadzonych została wywieziona do Nowogródka i wkrótce zamordowana w lesie w pobliżu lokalnych koszar.
Pod koniec sierpnia 1941 roku utworzono Judenrat na czele ze Szmulem Kustinem, po kilku tygodniach zastąpił go na tym stanowisku 37-letni Alter Dworecki, prawnik i działacz Poalej Syjon, absolwent Uniwersytetów w Berlinie i Warszawie.
15 grudnia 1941 roku 400 mężczyzn wywieziono do obozu pracy w Dworcu celem budowy lotniska dla armii niemieckiej – operacja była nadzorowana przez organizację Todt.