XIX wieku wywarł wpływ na Pierre’a Proudhona (który przyznawał, że jest jego dłużnikiem), jak i pośrednio na myśl młodoheglistów – jednak nie na samego Karla Marksa, który prawdopodobnie nie czytał jego dzieł.
Według mesjanistycznej koncepcji Cieszkowskiego naród polski został powołany do przebudowy społeczno-moralnej rzeczywistości współczesnej (tzw. filozofia narodowa). Cieszkowski podkreślał rolę Kościoła katolickiego, zapowiadał nadejście epoki Ducha Świętego i pisał o znaczącej roli Słowiańszczyzny. Najważniejsze tezy zawarł w dziełach: Prolegomena zur Historiosophie (1838), Gott und Palingenesie (1842), Ojcze nasz (1848–1906, cztery tomy).
Jego filozofia miała duży wpływ na twórczość pisarską Zygmunta Krasińskiego (jego bliskiego przyjaciela) oraz Cypriana Kamila Norwida. Do pokrewnych mu myślicieli są zaliczani Bronisław Ferdynand Trentowski i Józef Kremer.
Jego dzieła (np. Ojcze nasz) były także dogłębnie analizowane przez historyków literatury, zafascynowanych jego filozofią, takich jak Ignacy Chrzanowski.