W 1965 przeszedł do tworzonego przy KGHM Zakładu Badań i Doświadczeń, przekształconego później w Zakład Doświadczalny. Objął w tej placówce stanowisko kierownika Pracowni Geologii Kopalnianej i prowadził w wyrobiskach górniczych kopalni Lubin i Polkowice badania w zakresie tektoniki, hydrogeologii i geotermiki. Głównym jego zainteresowaniem stały się deformacje tektoniczne w utworach skalnych monokliny przedsudeckiej, a w szczególności w złożu rud miedzi. Zebrane na ten temat materiały stały się podstawą pracy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem prof. Józefa Oberca na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1971 obronił pracę Budowa tektoniczna okolic Lubina i Polkowic i uzyskał stopień doktora. W związku z ograniczeniem działania komórki geologicznej Zakładu Doświadczalnego, w tym samym roku przeniesiony został do Zakładów Górniczych Rudna w budowie w Polkowicach, gdzie objął funkcję geologa górniczego i zastępcy głównego geologa. Zajmował się całokształtem problemów geologicznych związanych z budową kopalni rud miedzi oraz z nadzorem geologicznym, górniczych robót inwestycyjnych.