W 1846 opublikował słynny manifest, w którym domagał się wprowadzenia głosowania powszechnego. Publikacja tego dokumentu, wydrukowanego w ogromnym jak na tamte czasy 150 tysięcznym nakładzie, kosztowała go długi proces sądowy, który jednak przyniósł wyrok uniewinniający i jeszcze większy szacunek na francuskiej lewicy.
W latach 1847–1848 Ledru-Rollin należał do liderów tzw. kampanii bankietowej, przemawiając w czasie republikańskich bankietów i aktywnie agitując za wprowadzeniem republiki. Mimo tego wybuch rewolucji w lutym 1848 poważnie go zaskoczył (chociaż we wcześniejszych mowach parlamentarnych odwoływał się do możliwości wybuchu społecznego), co nie przeszkodziło mu wziąć w niej udziału. Ledru-Rollin wygłosił w Izbie Deputowanych słynną mowę, w której stanowczo sprzeciwiał się powołaniu regencji we Francji.