Josef Vávra-Stařík (ur. 19 października 1902 w miejscowości Lhota u Malenovic, zm. 26 sierpnia 1953 w Pradze) – czeski kolaboracyjny publicysta i działacz kulturalno-polityczny, dowódca partyzancki pod koniec II wojny światowej, emigracyjny działacz antykomunistyczny
Życiorys Ukończył liceum leśne w Hranicach, a następnie instytut pedagogiczny w Koszycach. Podjął pracę jako nauczyciel. Podczas pracy na Słowacji zaznajomił się z gen. Josefem Šnejdárkiem, dowódcą wojsk czechosłowackich w tym regionie. Za jego pośrednictwem zaangażował się w działalność polityczną. Obaj założyli organizację Moravsko-slovenská společnost, głoszącą hasła czesko-słowackiej przyjaźni. Prowadziła ona działalność kulturalną. Josef Vávra-Stařík został redaktorem jej organu prasowego. W marcu 1939 r., po utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw, współtworzył kolaboracyjną organizację Národopisná Morava (NM). 16 marca tego roku wraz z 2 pozostałymi przywódcami NM wystosował pismo do Adolfa Hitlera, w którym złożyli oni hołd Führerowi i prosili o uznanie istnienia państwa morawskiego w składzie Rzeszy Niemieckiej. W 1941 r. objął funkcję inspektora oświatowego w obwodzie Uherské Hradiště. Wkrótce został pozbawiony tego stanowiska, a także zawiesił swoją działalność w NM.