Na mieszkanie dla pierwszego proboszcza wynajęto część domu szkolnego przy ul. Zgierskiej; w 1875 r. wybudowano parterową plebanię, którą powiększono od strony kościoła. Pierwszym proboszczem tej parafii był ks. Józef Specht (1858-1871); w latach 1933-1941 był nim ks. Zygmunt Łabentowicz, który 6 X 1941 wraz z innymi księżmi diecezji łódzkiej został przez Niemców aresztowany i osadzony w obozie przesiedleńczym w Konstantynowie, skąd został wywieziony do KL Dachau, gdzie zmarł w 1942 r. z wycieńczenia. Kościół w Konstantynowie po aresztowaniu ks. Łabentowicza pozostawał zamknięty bez obsady duszpasterskiej, aż do wypędzenia okupantów niemieckich w styczniu 1945 r.
W miarę rozbudowy Konstantynowa Łódzkiego i powiększenia jego obszaru, jak również po zmianach w składzie etnicznym ludności po roku 1945 powstały, w następujących latach, kolejne parafie: 1974 - w dzielnicy Srebrna przy murowanym kościele z 1887 r. pod wezwaniem Nawiedzenia NMP; 1992 - przy kościele pod wezwaniem Św. Józefa Robotnika (poewangelickim, wzniesionym 1826- 1834);