thumb|Dziecięca korona Ottona III thumb|Korona podczas wystawy w Ruhrmuseum w Essen Korona Ottona III – niewielka złota, dziecięca korona łączona z cesarzem Ottonem III koronowanym na króla Niemiec w 983 roku, a następnie na cesarza rzymskiego w 996 roku. Należy do najstarszych koron w formie stylizowanej lilii, stanowi cenny przykład sztuki ottońskiej. Przechowywana jest w skarbcu katedralnym w Essen (Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy).
Opis i symbolika Jest to korona otwarta (nie ma kabłąków zwieńczonych krzyżem) wykonana jest ze stopu srebra i złota. Jej średnica wynosi 12,5 cm. Składa się z czterech segmentów, każdy z nich wieńczy trójliść w formie stylizowanej lilii heraldycznej. Zewnętrzna powierzchnia jest pokryta filigranem i bogato kameryzowana, dolną i górną krawędź korony opasają sznury drobnych pereł. Większość drogich kamieni jest oszlifowana i osadzona na kaboszonach, niektóre z nich pokrywa na zewnątrz filigran. Wśród klejnotów wyróżnia się pochodząca z czasów rzymskich gemma wykonana z almandynu. Na jej powierzchni widoczny jest stylizowany relief przedstawiający głowę Meduzy.
Koronacja Ottona III miała miejsce w 983 roku w kaplicy pałacowej w Akwizgranie. Władca miał zaledwie trzy lata kiedy otrzymał tę godność.