alt=Wykres ilustrujący zależność obciążenia podatkiem od elastyczności podaży i popytu.|mały|Prosty wykres podaży i popytu ilustrujący rozłożenie incydencji podatkowej na konsumentów (pole żółte) i producentów (pole fioletowe), zależnie od nachylenia krzywych (elastyczności podaży i popytu), niezależnie od punktu poboru podatku, po jego wprowadzeniu (punkt B). Przerzucanie podatku – zjawisko, które występuje gdy podmiot płacący podatek ma możliwość przerzucenia ciężaru tego podatku na osoby trzecie (ostateczny ciężar podatku ponosi finalny nabywca produktu).
Realna dystrybucja obciążenia podatkowego – tzw. incydencja podatku (ang. tax incidence) – może nie pokrywać się z umiejscowieniem podstawy pobierania podatku w gospodarce, i jest przedmiotem badań ekonomii.
Koszt podatku, którego podstawą jest np. dochód przedsiębiorstwa, może być de facto przerzucany na inne podmioty, np. klientów tego przedsiębiorstwa. Kluczowe w analizie efektów podatkowych jest to, że faktyczny punkt obciążenia podatkowego nie jest determinowany przez to, który podmiot bezpośrednio opłaca podatek, lecz cenowa elastyczność podaży i popytu charakterystyczna dla danego zachowania ekonomicznego.