Sołtyska). 1790 - bezpośrednie już wcielenie miasta do Rzeczypospolitej 27 kwietnia 1792 – król Stanisław August Poniatowski wydaje przywilej, na mocy którego Czeladź otrzymuje status wolnego miasta Rzeczypospolitej 25 września 1793 – sejm ratyfikuje traktat rozbiorowy z Prusami – Czeladź staje się najbardziej na zachód wysuniętym miastem okrojonej Rzeczypospolitej 24 października 1795 – traktat rozbiorowy między Rosją, Prusami i Austrią – Czeladź zostaje przejściowo zaanektowana przez państwo pruskie i wchodzi w skład Nowego Śląska

XIX wiek 1807–1815 – Czeladź w składzie Księstwa Warszawskiego po wyzwoleniu spod władzy Królestwa Prus. W latach 1815–1915 Czeladź należy do Królestwa Polskiego znajdującego się w granicach Imperium Rosyjskiego. W latach 1867–1914 leży w zaborze rosyjskim w granicach powiatu będzińskiego w guberni piotrkowskiej 13 maja 1835 – narodziny pierwszego czeladzkiego Żyda – Michała syna Szime Zyzyk Faska z matki Chai Sury Sztajn 26 stycznia 1869 – sprzedaż folwarku plebańskiego adwokatowi Ludwikowi Kozłowskiemu, co dało początek powstaniu przyszłej kopalni węgla „Saturn” 1 lipca 1869 – wydany został „Ukaz o przemianowaniu na osady niektórych miast w Guberniach Królestwa Polskiego”.