Morfologia Kapelusz Średnica dochodzi do 15 cm, u młodych egzemplarzy półkulisty, potem poduszkowato spłaszczony. Jest mięsisty, podczas suchej pogody suchy, matowy i filcowaty, przy wilgotnej pogodzie powierzchnia kapelusza jest lepka. Za młodu powierzchnia jest gładka, z czasem staje się pomarszczona. Barwa od czerwonosiwej do ciemnobrązowej, przy brzegu z żółtymi plamkami. Powierzchnia łuskowata i włókniście pilśniowata. Rurki Do 30 milimetrów długości, głęboko wykrojone przy trzonie. Barwa od białej u młodych, do szarej u starszych egzemplarzy. Pory okrągławe, u starszych osobników siwooliwkowe. Po uciśnięciu pory brązowieją. Trzon Grubość do 3 cm, wysokość do 15 cm, cylindryczny. Jest biały lub kremowy i pokryty licznymi łuseczkami i ziarenkami, które u młodych okazów są bladobrązowe, u starszych czerniawe, szczególnie w dolnej części trzonu. Miąższ W kapeluszu biały, po przecięciu łososiowy, w górnej części trzonu siwofioletowy, u podstawy siniejący. Smak i zapach przyjemny. Wysyp zarodników Zarodniki gładkie, wrzecionowate o rozmiarach 13–17 × 5–7 μm. Gatunki podobne koźlarz babka (Leccinum scabrum) ma gładką skórkę kapelusza i jego miąższ nie zmienia barwy. Rośnie pod brzozami. koźlarz różnobarwny (Leccinum variicolor) ma również gładką skórkę kapelusza, przy podstawie trzonu miąższ jasnozielony.