Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności oraz francuskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych. W latach 1918–1939 był redaktorem „Przeglądu Historycznego”P. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 340–341., a w latach 1918–1919 – dyrektorem Archiwum Akt Dawnych w WarszawieIrena Koberdowa (red.), Indeks osobowy, „Teki archiwalne” 1968, t. 11, s. 189.. W 1921 r. współtworzył Instytut Badań NarodowościowychP. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 341.. Był delegatem Polskiego Towarzystwa Historycznego w Międzynarodowym Komitecie Historycznym, jednym z organizatorów Międzynarodowego Kongresu Nauk Historycznych w Warszawie w 1933 r.P. Węcowski, Marceli Handelsman (1882–1945), [w:] M. Handelsman, Historyka, oprac. P. Węcowski, Warszawa 2010, s. 340. 30 maja 1937 r. został wybrany na członka zagranicznego francuskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych w miejsce zmarłego w 1936 r. Rudyarda Kiplinga.
Był zwolennikiem PPS i Józefa Piłsudskiego oraz gorącym orędownikiem współpracy polsko-francuskiejStefan Kieniewicz, Marceli Handelsman, [w:] Historycy warszawscy ostatnich dwóch stuleci, Warszawa 1985, s.