Puszkina – numery nieparzyste (od ul. Przybyszewskiego do granicy Widzewa).
Na terenie osiedla znajduje się cmentarz Zarzew.
Historia Zarzew, podłódzka wieś należąca niegdyś do klucza łódzkiego będącego własnością biskupów włocławskich, założona została przez biskupa Hieronima Rozdrażewskiego w 1584 r. Początkowo nosiła nazwę Rozdrażew – od nazwiska założyciela. Jednak po uproszczeniu fonetycznym tej nazwy na przełomie XVIII i XIX wieku przybrała ona formę Zarzew. We wsi istniało też sołectwo, czasami określane mianem wójtostwa. Obejmowało ono dwie włóki (ok. 33 ha) gruntów ornych oraz niewielkie łąki. Składało się na nie kilka zabudowań gospodarczych i mieszkalnych. Pod koniec XVIII wieku było tu 8 takich obiektów: niewielki dworek oraz 7 budynków gospodarczych znajdujących się dalej od wsi, na tzw. Zarzewku. Sołectwo zarzewskie i wójtostwo łódzkie należały wtedy powiem do posesora szlacheckiego Załęskiego. Położone w Zarzewie zagrody chłopskie usytuowane były w odległości 1,5 km na południe od Widzewa i ok. 3,5 km na wschód od Wólki, a więc w przybliżeniu na zachód od cmentarza. Według danych z końca XVI w. na terenie wsi działało 19 gospodarstw czynszowych i liczba ta nie zmieniła się przez następne dwa wieki. Z kolei pod koniec XVIII w. było tu ok.