František Mikuláš Mlčoch (ur. 1888, zm. 26 kwietnia 1946) – czeski komunistyczny, a następnie faszystowski działacz polityczny, przywódca kolaboracyjnej Narodowo-Socjalistycznej Partii Czeskich Robotników i Chłopów podczas II wojny światowej
Na początku lat 20. zaangażował się w działalność polityczną. Wstąpił do Komunistycznej Partii Czechosłowacji (KPCz). W 1920 r. był jednym z organizatorów nieudanego komunistycznego puczu w Kladnie. Następnie został aresztowany i skazany na karę 8 miesięcy więzienia. W II poł. lat 30. jego poglądy polityczne ewoluowały w kierunku narodowego socjalizmu. Nawiązał kontakty z przywódcą Niemców sudeckich Konradem Henleinem. Opowiadał się za współpracą Czechosłowacji z III Rzeszą. W momencie zajmowania Czechosłowacji przez wojska niemieckie w marcu 1939 r. osobiście witał je w Kromieryżu, oddając się do ich dyspozycji. Uznał Niemców za wyzwolicieli od demokracji, marksistowskiego bolszewizmu i żydostwa. Na początku czerwca 1939 r. założył i stanął na czele kolaboracyjnej Narodowo-Socjalistycznej Partii Czeskich Robotników i Chłopów (NSČDRS). Prowadził ścisłą współpracę z NSDAP i Gestapo. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., wysunął w piśmie do Adolfa Hitlera pomysł wysłania ochotniczego legionu czeskiego na front wschodni. Na początku 1943 r.