Pierwszy etap powinien trwać co najmniej 72 godziny, co powoduje że wielkość osadnika gnilnego jest uzależniona od dobowej ilości ścieków.
Drugim etapem jest oczyszczanie tlenowe które może być przeprowadzone z użyciem urządzeń napowietrzających lub z udziałem drenażu. Pierwszy wariant wymaga zastosowania kompresora, co wiąże się ze zwiększonymi kosztami energii lecz jednocześnie zwiększa się dobowa sprawność oczyszczalni i oczyszczoną wodę można odprowadzić do studni chłonnej lub wód powierzchniowych, co powoduje że wymiary całej instalacji są stosunkowo niewielkie. Drugi wariant nie potrzebuje energii, lecz wymaga znacznej powierzchni na drenaż rozsączający, a sprawność dobowa jest mniejsza w porównaniu z wariantem pierwszym.
Po pierwszym etapie oczyszczania uzyskuje się 60% redukcję zanieczyszczeń, natomiast po drugim etapie 90% redukcję zanieczyszczeń.
Oprócz wyżej wymienionych spotyka się następujące rozwiązania technologiczne: drenaż rozsączający filtr piaskowy (gruntowy) oczyszczalnia hydrobotaniczna złoże biologiczne + osadnik wtórny niskoobciążona komora osadu czynnego + osadnik wtórny
Zobacz też
oczyszczalnia ścieków toaleta kompostująca szara woda
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Martyna Raczkiewicz, Szambo czy własna oczyszczalnia?
oczyszczalnia ścieków Kategoria:Oczyszczanie ścieków Kategoria:Zrównoważony rozwój Kategoria:Polityka ekologiczna Kategoria:Zielona gospodarka