Brał udział w kilku potyczkach: pod Hutą Krzeszowicką, Rudką, Tyssowcami i 19 maja 1863 w bitwie pod Tuczapami. Za swą odwagę został awansowany na stopień oficerski. Po powrocie do Lwowa ostro krytykował przywódców powstania.Aresztowany przez Austriaków 19 grudnia 1863, skazany został na 2 lata twierdzy. Karę odbył w Ołomuńcu, odmawiając wystąpienia o ułaskawienie do cesarza. Więzienie opuścił po ogłoszeniu generalnej amnestii 20 listopada 1865.
Po powrocie do Lwowa podjął przerwane studia prawnicze ale wkrótce ich zaniechał z powodu coraz więcej pochłaniającego czasu swego zaangażowania politycznego. Współpracując z Franciszkiem Smolką wkrótce stał się jednym z czołowych polityków demokratycznych w Galicji. Był członkiem władz Towarzystwa Narodowo-Demokratycznego oraz członkiem redakcji "Tygodnika Naukowego i Literackiego" i "Dziennika Lwowskiego". W tym ostatnim do jego zamknięcia był faktycznym redaktorem naczelnym. W obu tych pismach oraz w wystąpieniach publicznych zwalczał politykę ugodową konserwatystów oraz bronił tradycji powstańczych opowiadając się zarazem za pracą u podstaw. Ten ostatni postulat próbował realizować wydając w latach 1887-1870 pisemko "Gmina", zamieszczające porady dla tworzącego się wówczas samorządu.