Niżnik żołędny i Walet Trefl250px250px
Pamfil (lub panfil) – dawna polska gra w karty, będąca polskim wariantem , popularna w XVIII wieku. Nazwa jej pochodzi od najstarszej figury – pamfila, czyli niżnika żołędnego (waleta treflowego).
Zasady gry Gra się niepełną talią kart polskich (32 sztuki – tzw. talią pikietową lub skatową) w trzy osoby, całą talią (36) – przy większej liczbie graczy. Starszeństwo kart jest następujące: pamfil (niżnik żołędny), tuz (as), król, wyżnik (dama), pozostałe niżniki (walety), kralka (dziesiątka), dziewiątka, ósemka, siódemka. Każdy z grających otrzymuje po pięć kart – najpierw trzy, potem dwie, ostatnia karta włożona pod spód talonu wskazuje na atut. Gracz po lewej rozdającego jest zobowiązany do grania (musi zebrać min. dwie lewy), może też wymienić jedną, kilka lub wszystkie karty, które trzyma w ręce na nowe z talonu. Następni gracze mogą zadeklarować udział w grze albo pasować. Mogą wymienić karty z talonu, jednakże sama wymiana karty zobowiązuje do grania. Obowiązuje dodawanie do koloru i przebijanie. Ten kto po rozdaniu lub po wymianie kart ma w ręku pięć kart jednego koloru, wygrywa partię bez rozgrywki (tzw. mucha).