W czasie wojny domowej w Rosji na Dalekim Wschodzie oddziały Marynarki Wojennej były przejęte przez wojska Białych i Japończyków. Po zakończeniu wojny domowej w 1922 były utworzone Siły Morskie Dalekiego Wschodu (pierwszy dowódca I. K. Kożanow) w składzie Oddziału Władywostockiego i Flotylli Amurskiej. W 1925 Oddział Władywostocki został podporządkowany operacyjnie Wojskom Ochrony Pogranicza na Dalekim Wschodzie. Flotylla Amurska została samodzielnym związkiem taktycznym. W związku z agresją Japonii w 1931 w Mandżurii podjęto decyzję o utworzeniu Morskich Sił Dalekiego Wschodu. Zostały one utworzone 13 kwietnia 1932. W tym samym roku rząd ZSRR zadecydował o utworzeniu Floty Oceanu Spokojnego. Te z kolei były przemianowane w dniu 11 stycznia 1935 we Flotę Oceanu Spokojnego (dowódca flagman floty 1 rangi – odpowiednik admirała trzygwiazdkowego – M. W. Wiktorow). Zwiększono liczebność okrętów. W początkowym okresie tworzenia spotykano wielkie trudności. Pierwsze jednostki formowano z małych okrętów, przewożonych z innych flot transportem kolejowym. W 1932 roku w skład Floty wszedł dywizjon kutrów torpedowych i osiem okrętów podwodnych. W 1934 Flota otrzymała 26 małych okrętów podwodnych, była utworzone lotnictwo morskie i oddziały obrony wybrzeża. Skład Floty wzmocniono okrętami z Floty Bałtyckiej i Floty Czarnomorskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Flota Oceanu Spokojnego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.