Park chroni głównie płaskowyż otaczający jeziora Vastenjaure i Virihaure, którego pojedyncze szczyty sięgają 1850 m n.p.m.Dmowski Krzysztof, Romanowski Jerzy, Ślepowroński Andrzej: Parki narodowe północnej Szwecji, w: "Przyroda Polska" nr 3/1983 W rezultacie krajobraz parku jest dość płaski, szczególnie w porównaniu z alpejskim charakterem Parku Narodowego Sarek, położonego na wschód od Padjelanta. Pomimo pozornego ubóstwa przyrodniczego, liczba gatunków roślin jest zaskakująco wysoka: na terenie Parku Narodowego Padjelanta stwierdzono 413 gatunków roślin, co jest rekordowym wynikiem na szwedzkich fieldach. thumb|250px|right|Jezioro Virihaure Spośród ssaków na terenie parku można spotkać m.in. niedźwiedzia brunatnego, rysia euroazjatyckiego, lisa polarnego i rosomaka tundrowego. Z ptaków puchacza śnieżnego, białozora i gęś małą.
Na teren parku można dostać się łodzią z Ritsem przez jezioro Akkajaure lub w czasie letnich miesięcy samolotem do stacji badawczej Staloluokta.
Przez teren parku przebiega znany szlak turystyczny zwany Padjelantaleden (Szlak Padjelanta).