Wszystkich swoich synów, tak jak postąpił jego ojciec z nim samym, oddał na wychowanie we francuskim dworze Walezjuszów.

Za udział lub zlecenie zabójstwa szlachcica Wojciecha Koryckiego oraz Jakuba Trzcińskiego na dworze w Korytach Stanisław Rozdrażewski prawdopodobnie został skazany na banicję z Polski; powrócić mógł dopiero w 1551.

Osiadł na Śląsku, gdzie w Pomianowie (niem. Pomsdorf) nabył dobra od Barbary z Bystrzycy, żony swego przyrodniego brata Rafała Leszczyńskiego, kasztelana przemęckiego, wymieniając je na należące doń części majątku w Rozdrażewie.

Na podstawie XIII- i XIV-wiecznych dokumentów rodowych Stanisław Rozdrażewski uzyskał od Zygmunta Augusta potwierdzenieWydane 22 lipca 1555. przysługującego mu tytułu komesa, co podniosło znacznie jego prestiż i zrównało go z innymi hrabiami na Śląsku. Podobnie w 1555 tytuł zatwierdził papież Pius IV.

Zmarł w Wiedniu i tam został pochowany w kościele jezuitów;