Z teorii optymalnego obszaru walutowego wynika, że kraj może przystąpić do obszaru walutowego, jeżeli: cykle koniunkturalne we wszystkich krajach będących w obszarze walutowym są jednokierunkowe (występuje konwergencja tych cykli), występuje podobna reakcja krajów będących w obszarze walutowym na zewnętrzne szoki podażowo-popytowe, na obszarze walutowym występuje zbliżona do całkowitej elastyczność cen i płac, a mechanizmy rynkowe prowadzą do optymalnej alokacji czynników produkcji.
Przykład Przykładowo, gdyby na obszarze Stanów Zjednoczonych i Kanady obowiązywała wspólna waluta oraz nastąpił niespodziewany i znaczny spadek popytu na surowiec drzewny, dotknąłby on gospodarkę Kanady w dużo większym stopniu niż gospodarkę Stanów Zjednoczonych. W przypadku obowiązywania różnych walut w tych dwóch krajach osłabienie kursu dolara kanadyjskiego względem dolara amerykańskiego mogłoby pomóc przezwyciężyć negatywne konsekwencje spadku popytu i częściowo zapobiec na przykład znacznemu spadkowi płac kanadyjskich drwali i wzrostu bezrobocia w tej grupie.