Po II rozbiorze Polski znalazło się ono w granicach guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. W 1871 roku otwarto stację kolejową. W okresie wojny polsko-bolszewickiej od sierpnia 1919 roku do ok. 10 lipca 1920 roku oraz od 5 do 10 października 1920 roku (wypad 2 Brygady Jazdy, a następnie 14 Dywizji Piechoty) miasto znajdowało się w polskich rękach pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich. Kojdanów był wówczas siedzibą wiejskiej gminy Kojdanów.
Miasto nosiło nazwę Kojdanów do 1932 roku, kiedy na cześć Feliksa Dzierżyńskiego zmieniono nazwę na Dzierżyńsk, czyniąc je jednocześnie stolicą Polskiego Rejonu Narodowego im. Feliksa Dzierżyńskiego – autonomicznej polskiej jednostki administracyjnej. Starą nazwę zachowała miejscowa stacja kolejowa. Po 1940 roku zamek i kościół ewangelicko-reformowany zostały rozebrane.
Podczas okupacji hitlerowskiej, we wrześniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 200 osób. W grudniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano w okolicach miasta.