W gabinetach Vilisa Krištopansa, Andrisa Šķēlego, Andrisa Bērziņsa i Einarsa Repšego (1998–2004) był z kolei ministrem obrony narodowej.
W wyborach w 2004 został wybrany na łotewskiego posła do Parlamentu Europejskiego z listy narodowców. Przystąpił do klubu Unii na Rzecz Europy Narodów. W lutym 2008 opuścił szeregi partii, inicjując powstanie nowego ugrupowania o charakterze centrowym pod nazwą Związek Obywatelski, którego został przewodniczącym. W czerwcu 2009 został wybrany na radnego Rygi, uzyskując drugi wynik w mieście (36,5 tys. głosów). Bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Rygi, uzyskując na posiedzeniu rady miejskiej 21 głosów.
W wyborach w 2010 ponownie uzyskał mandat do Saeimy. W tym samym roku został ministrem spraw zagranicznych w drugim rządzie Valdisa Dombrovskisa, funkcję tę pełnił do października 2011. Był współprzewodniczącym powstałej m.in. na bazie Związku Obywatelskiego Jedności. Nie wszedł w skład Sejmu XI kadencji. W późniejszym czasie wybierany na radnego Windawy. Został członkiem władz miejskiego portu, zajął się również działalnością konsultingową.