Stanisław Kowalewski (ur. 16 marca 1918 w Brwinowie k. Warszawy, zm. 24 grudnia 2003 w Warszawie) – polski prozaik, autor utworów dla młodzieży oraz sztuk scenicznych, scenarzysta.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława Antoniego Kowalewskiego h. Dołęga (1864–1941) i Janiny Karoliny ze Świerczyńskich h. Ostoja (1877–1966). Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w roku 1935. W 1939 r. uczestniczył w kampanii wrześniowej, w walkach w obronie Warszawy.
Debiutował w 1947 r. na łamach prasy literackiej jako prozaik.
W 1981 r. otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów.
Był mężem Zofii z Szerękowskich (1917–1997).
Wybrana twórczość A jeśli powiem nie A kiedy wejdziesz w las (1971) Andrzej (1976; seria „Portrety”) Bliżej jutra Czarne okna (1961) Czary i oczarowania Donna Kamelia Dzikie ptaki lecą najdalej (1970; opowiadanie) Idol Jabłko Parysa Jerzy (1979; seria „Portrety”) Jutro jeszcze dalej niż dziś i inne opowiadania (1976) Laura z oddali Lot nad światem Maja (1977; seria „Portrety”) Miłosne zasadzki Nadliczbowy Nie ma ceny na miód akacjowy (1973) Niedostatecznie (1955) Odwiedziny o zmierzchu (1979) Ofiarowanie (1947; opowiadania, dla dorosłych) Pierwsza miłość (1956;