16 w połowie XIX wieku istniał „interes białoskórniczy” – garbarnia rodziny Bauerfeindów; w 1854 roku były tu dwa drewniane domy, około roku 1870 Bauerfeindowie wznieśli na tej posesji piętrową, jedenastoosiową kamienicę, a około 1880 roku na tej samej parceli, w części zachodniej – dwie kolejne, niemal całkowicie pozbawione wystroju kamienice, pięcio- i dziesięcioosiową.
Garbarnia Bauerfeindów nie była jedyną garbarnią przy Gęstej: kolejna, należąca do rodziny Langów, znajdowała się pod nr. 18, zlokalizowana nad kamienicami Bauerfeindów, już na zboczu skarpy; następna pod nr. 3, należąca do Julii Jarke.
Osobliwością ulicy Gęstej był zupełny brak zabudowy nieparzystej (południowej) strony ulicy; długo nie posiadała ona kanalizacji, oraz nawierzchnię z polnego kamienia. Około roku 1936 pomiędzy ulicami Gęstą, ks. Jana Siemca (dziś Wiślana) i Dobrą powstał zespół budynków (tzw. Szary Dom) należących do sióstr urszulanek, przyporządkowany numeracji ulicy Dobrej (ul. Dobra 59). Autorem projektu zespołu zabudowań był Wacław Weker.
W roku 1944 spłonęła cała zabudowa ulicy; jej ostatnie relikty dotrwały na skarpie do lat pięćdziesiątych XX wieku.