Obecnie front fali uderzeniowej wybuchu rozszerza się z prędkością 170 km/s. Tempo ekspansji Pętli w przeszłości było większe, co powodowało wyższe temperatury gazu na czole fali uderzeniowej. Ciśnienie gazu było na tyle duże, że wszystkie przypadkowe zaburzenia struktury były niwelowane. Z biegiem czasu prędkość rozszerzania malała, powodując spadek temperatury oraz ciśnienia gazu na czole fali. Gdy temperatura spadła poniżej miliona stopni, pojawiło się sprzężenie zwrotne, powodujące wzrost tempa stygnięcia i spadek ciśnienia. Powstały obszary o niższym ciśnieniu, które zapadały się i zagęszczały, poprzedzielane warstwami rzadszego gazu o wyższej temperaturze. Powstała w ten sposób pęczniejąca bańka rozpadała się na większe i mniejsze obłoki, które dzieliły się na mniejsze włókna, widoczne tylko z boku.
Pętla Łabędzia będzie się rozpraszać jeszcze przez tysiące lat, zwracając w tym czasie do ośrodka międzygwiazdowego cięższe pierwiastki, takie jak złoto, wapń i żelazo.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Robert Gendler Niebo, Rok wydania: 2007, Wydawnictwo: Carta Blanca,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pozostałości po supernowych Kategoria:Gwiazdozbiór Łabędzia 033