Implikacje Zakładając, że rzeczywistość odpowiada przyjętym założeniom, a ordynacja wyborcza pozwala na wyłonienie zwycięzcy zgodnie z kryterium Condorceta (np. w przypadku systemu dwupartyjnego lub dwóch kandydatów), kandydaci powinni kształtować swoje programy tak, aby odzwierciedlały one preferencje medianowego wyborcy. Amerykański publicysta Mickey Kaus podał dowody, że zjawisko kształtowania programów zgodnie ze wskazówkami płynącymi z twierdzenia o medianowym wyborcy miało miejsce podczas wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2000 i 2004 roku. Oczywiście założenie o spełniającej kryterium Condorceta ordynacji wyborczej jest często niespełnione (np. w wyborach parlamentarnych w Polsce), podobnie jak założenie o jednowierzchołkowych preferencjach: łatwo wyobrazić sobie np. sytuację, w której część wyborców opowiada się za albo całkowitym albo zerowym finansowaniem służby zdrowia ze środków publicznych (ich zdaniem najlepiej finansować wszystko albo nic), natomiast reszta opowiada się za częściowym finansowaniem. W tym przypadku nie można z góry wskazać wyborcy, którego preferencje powinien w swoim programie odzwierciedlić kandydat chcący zdobyć najwięcej głosów.
Przypisy
Bibliografia Jakubowski M. Teoria wyboru społecznego w: Wilkin J. (red.) Teoria wyboru publicznego, Warszawa 2005
Zobacz też Ekonomiczna teoria demokracji Teoria wyboru publicznego
O medianowym wyborcy