podziały zależą od celu (np. organizacji udzielania świadczeń, dokumentacji, segregacji medycznej). W praktyce ochrony zdrowia spotyka się m.in. poniższe sposoby porządkowania:
Ze względu na tryb udzielania świadczeń W ujęciu organizacyjno-prawnym wyróżnia się m.in. pacjentów korzystających ze świadczeń udzielanych w warunkach niewymagających pobytu całodobowego (świadczenia ambulatoryjne) oraz pacjentów objętych opieką stacjonarną i całodobową (np. w ramach świadczeń szpitalnych). Ustawa o działalności leczniczej definiuje ambulatoryjne świadczenia zdrowotne oraz świadczenie szpitalne (m.in. art. 10 oraz definicje legalne w ustawie).
Ze względu na pilność udzielenia pomocy (triage) W medycynie ratunkowej stosuje się segregację medyczną w celu ustalenia kolejności udzielania pomocy w zależności od stanu pacjenta. Przykładem jest pięciostopniowy system ESI (Emergency Severity Index), wykorzystywany w szpitalnych oddziałach ratunkowych i izbach przyjęć w różnych krajach. Innym przykładem jest Manchester Triage System (MTS), w którym pacjentom przypisuje się jedną z pięciu kategorii pilności, tradycyjnie oznaczanych kolorami (m.in.