Andrzej Rutowski (ur. 19 września 1886 w Grudnej, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Jadwigi i Tadeusza Rutowskiego, prezydenta Lwowa. Studiował na Politechnice Lwowskiej, kończąc osiem semestrów.
W czasie I wojny światowej służył w II Brygadzie Legionów Polskich. Był ogniomistrzem w 3 baterii artylerii. 29 września 1914 został mianowany chorążym. W listopadzie 1914 roku podczas walk pod Jesieniowem dostał się do rosyjskiej niewoli, z której został odbity. 10 maja 1915 roku pod Bałamutówką ponownie dostał się do rosyjskiej niewoli. Służył wówczas w 4 baterii.
W Wojsku Polskim mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów artylerii. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 205 pułku artylerii polowej. Pełnił służbę w 4 pułku artylerii ciężkiej stacjonującym w Łodzi. W 1925 roku został przeniesiony w stan spoczynkuWedług Roczników oficerskich z 1923 r. s. 786 i z 1924 r. s. 704, w 1923 roku był już oficerem rezerwy 4 pac.. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI.