thumb|Rodzeństwo – Henryk Witaczek i jego siostra Stanisława, w swoim gabinecie Milanówek, ca 1925–1930 thumb|upright|left|Stanisława Witaczek, zdjęcie z około 1935Źródło: Tadeusz Sowiński, Jedwabna konspiracja, Warszawa 1988, Burchard Edition, s. 189. thumb|Stacja jedwabnicza w Milanówku (zdjęcie z lat 30.) mały|Mural przy ulicy Józefa Piłsudskiego w Milanówku Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza – polskie przedsiębiorstwo o charakterze badawczym powstałe w Milanówku w 1924 roku, założone przez rodzeństwo Henryka i Stanisławę Witaczek. Zajmowało się wytwarzaniem jedwabiu, nauką hodowli jedwabników i sadzenia drzew morwowych. Witaczkowie prowadzili kursy dla hodowców, wydawali podręczniki, przygotowywali odczyty i konkursy. Stacja Jedwabnicza prowadziła również wysyłkę sadzonek morw dla hodowców w całym kraju oraz skup kokonów. Na drewnianych krosnach wytwarzano jedwab, wykorzystywany do szycia odzieży oraz spadochronów dla lotnictwa.
W latach 30. jedwab z Milanówka cieszył się dużą renomą. W eleganckich sklepach Warszawy można było nabyć tkaniny sukienkowe, koszulowe, bieliźniane, atłasy, tafty, szale i szaliki, żakardowe krawaty, apaszki i chusteczki do butonierki z „Milanówka”.