thumb|240px|Grób Santora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (2019) Stanisław Santor (ur. 29 marca 1922W inskrypcji nagrobnej podano rok urodzenia 1920. w Suwałkach, zm. 6 stycznia 1999 w Warszawie) – polski skrzypek, koncertmistrz Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Życiorys Był uczniem I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Studiował w klasie skrzypiec u profesora Józefa Jarzębskiego, w warszawskim Konserwatorium. W latach 1944–1945 pracował przymusowo w kamieniołomach w obozie Peterscheim.
Po wojnie przyjechał na krótko do Warszawy, a następnie przeniósł się do Łodzi. Tam rozpoczął pracę w Filharmonii Łódzkiej w orkiestrze pod dyrekcją Zdzisława Górzyńskiego. W 1947 wrócił do Warszawy, gdzie został zaangażowany do orkiestry Filharmonii Warszawskiej. Po dwóch latach odszedł i rozpoczął pracę w Polskiej Orkiestrze Radiowej pod dyrekcją Stefana Rachonia. Był koncertmistrzem tej orkiestry w latach 1949–1974 i 1978–1980. W latach 50. występował także gościnnie z orkiestrą Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”.
Nagrania Stanisława Santora znaleźć można w archiwach Polskiego Radia oraz na wielu płytach z udziałem Orkiestry Stefana Rachonia.
Stanisław Santor był mężem Ireny Santor.