W lipcu 1944 został zmuszony do ujawnienia się z całym oddziałem przed nowymi władzami Polski. Został oskarżony o prowadzenie działalności dywersyjnej i aresztowany. W 1946 wyjechał do Wrocławia. Nadal był wielokrotnie zatrzymywany przez UB (do 1956). Ukończył studia budowlane, pracował jako inspektor budowlany dla Dyrekcji Poczty Polskiej we Wrocławiu. Od władz polskich w Londynie otrzymał awans na stopień kapitana. Był odznaczony wieloma orderami i medalami za działalność wojenną i zawodową. Pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. mały|Grób Józefa Kaczoruka na Cmentarzu Osobowickim Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi z MieczamiJan Grygiel, Związek Walki Zbrojnej, Armia Krajowa w obwodzie zamojskim 1939–1944. Szkice, wspomnienia, dokumenty, Warszawa 1985, s. 257.
Przypisy
Bibliografia Witold Hryniewiecki, My z Zamojszczyzny, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1970 Witold Hryniewiecki, Nie dla nich zabrzmiały fanfary.