Środkowa poterna, o wysokości 5,18 m i szerokości 5,65 m przeznaczona była dla ruchu kołowego i jeźdźców, natomiast dwie boczne (wys. 3,14, szer. 2,51 m) dla pieszych. W wyniku przebudowy brama zaopatrzona została w czwartą poternę, dzięki której zwiększyła się przepustowość bramy dla ruchu kołowego (dwie środkowe poterny, wyższe i szersze niż dwie boczne). Pokonujących bramę obowiązywał ruch prawostronny. Brama zaopatrzona była w dębowe, okute wrota. Budowlę ozdobiono ponadto znajdującym się pośrodku centralnych potern kartuszem herbowym.
Brama umiejscowiona została w prawym barku Kawalieru V, prowadził do niej esowaty przekop w stoku bojowym, stąd też niemal do bezpośredniego podejścia na przedbramie, była niewidoczna dla osób zmierzających w kierunku miasta.
W skład zespołu Bramy Berlińskiej wchodził: przepust pod wałem, przedbramie, most nad fosą (jej wymiary wynosiły: 20,9 m szerokości i 4 m głębokości) o części stałej i ruchomej, podnoszonej za pomocą żurawia oraz przejazd przez stok bojowy.