Walczył na froncie rosyjskim i francuskim. W wyniku odniesionych obrażeń został odesłany i powrócił na Uniwersytet Fryderyka Wilhelma w Berlinie, aby dokończyć pracę doktorską, której promotorem był Carl Stumpf (1848–1936).
Lewin początkowo związany był ze szkołą psychologii behawioralnej, lecz w późniejszych latach stał się zwolennikiem i propagatorem psychologii postaci (gestalt). Współpracował między innymi z Maxem Wertheimerem i Wolfgangiem Kohlerem. Ponadto został członkiem Instytutu Psychologii na Uniwersytecie Humboldtów, gdzie udzielał wykładów z filozofii i psychologii. Lewin był związany ze środowiskiem szkoły frankfurckiej, która wyłoniła się z ugrupowania marksizujących Żydów w Instytucie Badań Społecznych we Frankfurcie nad Menem. Gdy Adolf Hitler doszedł do władzy w 1933 roku, członkowie ugrupowania byli zmuszeni do rozwiązania go i przeniesienia do Genewy, a w późniejszym okresie (1934) do Nowego Jorku do New School for Social Research. W tym czasie doszło do spotkania Lewina z Erikiem Tristem, który pracował w Tavistock Clinic w Londynie;